Bin op weg naar Frisius MC foar un kontrôle bij maag/darm/lever dokter. Ik sêg trouwes nog altyd MCL, oek nog steeds De Miro, krekt as soafeul Liwwadders, as se Albert Heijn XL aan de Drachtsterweg bedoële.
Ik fiets fia de Vincent van Goghstraat en halverwege ut Julianaparkje kiek ik naar rechts, ut park waar ik froeger as klein jonkje met fryndjes faak ‘koiboitsje & indiaantsje’ speulde. Soms at we Aivenhootje (ridder Ivanhoe) deden… sloegen we elkaar met plestik swaarden, opfuld met un stuk izer, op ‘e bealch! Bij un filiaal fan de Bieb (nu un advocatenkantoor), flakbij de fyver, leende ik myn eerste boek en un dichtbundel!
Bij de Borniastraat gaan ik fia ingang ‘MCL Oncologisch Centrum’ naar binnen en dan is’t noch un dik halve kilometer lopen naar de m/d/l afdeling waar ik weze mut foar kontrôle. Tijdens dit stuk lopen sêg ik één keer ‘goeiemorgen’, drie keer ‘moarn’, twee maal ‘morren’, twee keer ‘ah goeie’ en één keer ‘werkse’ teugen un bekende, dy’t hier skoanmaker is.
In de Wander Blaauwstraat (de hoofdgang) flakbij hoekje prikpoli, wurd ik ansproken deur iemand, dy’t ik helemaal niet ken. Hij seit: “Hallo Kleine Willy… tyd niet siën!” Ik sêg: “Ik hyt gyn Willy.” Hij: “Dou bist Willy.”
Ik: “Ik bin Willy nyt.” Hij: “Dou bist Willy wél.” Dan sêg ik teugen de onbekende, dy’t wat loenst: “Oké jonge… dan ben ik foar dij Kleine Willy, mar dan bistou foar mij Skele Marty.” (Naar Marty Feldman, de loensende, selfs met útpúlende ogen, skeel kiekende bekende Britse komediant). “Tot kiekes Skele Marty… ik mut opskiëte”, roep ik op kordate toan.
Bij de afdeling waar ik weze mut groet ik beleefd in de wachtkamer un stuk of acht pasjenten. D’r is er mar één, dy’t terug groet. Su bin’k opfoëden om beleefd te wezen, mar at ik gyn respons krij denk’k faak: “Ik mut de mênsen maar nimme soa at se binne, nyt soa at se weze mutte!” ■
Wil je meer kolms van Melvin lezen? Kijk dan hier: https://seniorenkrant.nl/?s=melvin