Kortgeleden kregen we het intens verdrietige bericht dat redactielid Koesma Basdew volkomen onverwacht is overleden. We kunnen nog steeds niet bevatten dat onze warme, energieke, betrokken collega er ineens niet meer is… In overleg met de familie is besloten om haar laatste column, die zij vlak voor haar overlijden schreef, wel te publiceren.
Nog een laatste keer Koesma haar positieve levenslustige kijk op het leven in De wereld van Koesma.
We zullen haar enorm missen en wensen haar familie en vrienden heel veel sterkte met dit immense verdriet. Anita, Annette, Boukje, Dick, Doede, Henk, Jeltsje, Melvin, Riemie, Ritsko.
De wereld van Koesma:
Hoe ouder we worden, hoe dichter we bij ons zelf uitkomen. De juiste plek vinden in de wereld. Een baan die je voldoening geeft. Een partner met wie je kunt lezen en schrijven. Vrienden die je accepteren zoals je bent. Op jezelf wonen of juist dat ideale gezinsleven creëren, met je eigen definitie van familie en wat die inhoudt. Een leven zoals jij het voor ogen hebt.
Soms moeten inzichten en ideeën rijpen voor dat de richting zichtbaar wordt. En op welke leeftijd dat gebeurt, is voor ieder individu een verrassing. Nu denk je misschien dat een sprong in het diepe alleen is weggelegd voor de jonge generatie. Dat is niet zo. Het is de dag waarop je ontwaakt uit de automatische piloot en zelf weer aan de knoppen gaat draaien.
Natuurlijk is er angst voor die sprong in het onbekende. Twijfel om de verkeerde beslissing te nemen. Angst om uitgeput te raken. Toch geloof ik dat het universum je ondersteunt wanneer jij het beste van jezelf aan de wereld geeft.
Je kunt je niet blijven vastklampen aan anderen. Soms moet je meebewegen met de stroom en jezelf opnieuw uitvinden. In feite ben je voortdurend aan het afstemmen op wat het beste bij je past, om de mooiste versie van jezelf te worden, alleen ben je je daar niet altijd van bewust.
Het is alsof je elke dag van kleding wisselt en dan ineens iets aantrekt dat als gegoten zit. Zoals jij je voelt in dat kledingstuk en het zelf vertrouwen dat je uitstraalt. Er ontstaat plezier, rust, speelsheid en creativiteit; je energieniveau schiet omhoog. De balans tussen geven en ont vangen komt weer in evenwicht.
Om op die plek te komen, moet je ruimte maken. Bepaalde verplichtingen en verantwoordelijkheden loslaten. En vooral luisteren naar je eigen antenne. Groei, verandering en vooruitgang zitten niet in eindeloos doorgaan,
maar juist in bijsturen.
Uiteindelijk gaat het niet om de eindstreep, maar om hoe je daar komt: wat je onderweg leert, de mensen die je ontmoet, de energie die zij meebrengen en het gevoel dat ze je geven.
Wees trouw aan wie jij bent, niet aan wie je volgens anderen had moeten zijn. ■