Soa het ut Weest

Soa het ut weest: herkenbare verhalen over het veranderende Leeuwarden

Vrijdag 4 september 2026 verscheen de laatste column van Pieter de Groot (1946) in de Leeuwarder Courant, de krant waarvoor hij jarenlang werkte. Hij schreef twaalfhonderd columns in het Liwwadders. Soa het ut weest bundelt vijfenzeventig van deze columns.

Leeuwarden verandert door de jaren heen

De rode draad in de bundel zijn de veranderingen die door de jaren heen in Leeuwarden hebben plaatsgevonden. En dat zijn er nogal wat. Na de oorlog was het credo dat er gebouwd moest worden omdat er te weinig woningen waren. Om ruimte te maken voor het groeiende autoverkeer dempte men grachten en brak men terpen af.

De geselecteerde columns in het boek beslaan de periode van 2002 tot en met 2022. Toen ik jonger was, vond ik verhalen over alle veranderingen in de stad niet interessant. Inmiddels hoor ik ook bij de oudere Liwwadders en boeit het stadsverleden mij steeds meer. Ook ik heb in de loop der jaren veel zien veranderen.

Oude volksbuurten en herinneringen

Pieter de Groot schrijft over oude volksbuurten zoals de Weerklank, de Buterhoek en de Oldegalileën (Ouwegeleien), waarvan ik niet wist dat dit ooit een buurtschap was. In mijn jeugd vertelde mijn oma ons over de Houtstraat, gelegen in de volksbuurt rondom de oude IJsbaan, waar zij was opgegroeid.

Markante personen en bijzondere gebeurtenissen

Naast stedelijke veranderingen in Leeuwarden komen ook bijzondere gebeurtenissen en markante personen aan bod. Zo schrijft De Groot over Lolle van Houten, die kermisboksers vloerde, en over Hampie Bakker, die de Pommeranten Pries kreeg. Ook Kneppelfreed op 16 november 1951 bij het Paleis van Justitie ontbreekt niet. Dankzij Kneppelfreed kunnen mensen tegenwoordig Fries spreken in de rechtszaal.

Dat het gooien van rookbommetjes van alle tijden is, blijkt uit het verhaal over de opening van de nieuwbouw van de FBTO in de jaren zeventig.

Soa het ut weest is een bijzonder leuke bundel met verhalen die je als Liwwadder direct dat herkenbare ‘och heden ja’-gevoel geven. ■